จันทร์, กันยายน 25, 2017

ค้นหา

‘มะหะมะ วาแมดีซา’ ในนามของฝ่ายสภา

imagesชายผิวกาแฟเข้มใบหน้าเปื้อนหนวดคนนี้ คนคุ้นเคยมักเรียก ‘ประธานมะ’ ชื่อเต็มๆ ก็คือมะหะมะ วาแมดีซา เพราะมีตำแหน่งเป็นถึงประธานสภา อบจ.ยะลา
 
     เป็นคนรามันโดยกำเนิด ร่ำเรียนในหลายสถาบัน แต่ไม่เคยเรียนในตัวเมืองยะลาเลย ล่าสุดคว้า ป.โทจากสถาบันนิด้ามาได้ 

     สมัยรุ่นๆ เป็นคนเดียวของจังหวัดที่ดั้นด้นไปเรียนถึงสถาบันเทคโนโลยี วิทยาเขตเกษตรพระนครศรีอยุธยา ห้องเดียวกับสมปอง นันทประภาศิลป์ อดีตโกล์จอมหนึบทีมชาติ ยังเล่นฟุตบอลถ้วย ค ในสังกัดกรุงเก่า ทุกตำแหน่ง ยกเว้นประตู

     ผ่านร้อนหนาวทางการเมืองมามากโข เป็นสมาชิกสภามา 4 สมัย ประธานสภาอีก 3 สมัย “แม้ยุคสมัยต่างกัน แต่มันก็มีดีคนละแบบ” เขาว่า...     

     วันนี้ชาวบ้านเข้าใจการทำงานของ ส.อบจ. เพิ่มขึ้นหรือไม่
    
     เรามีการประชาสัมพันธ์หลายทาง ใช้สื่อหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นวารสาร ประชาสัมพันธ์ วิทยุ สถานีโทรทัศน์ ไวนิลต่างๆ มันก็ดีขึ้น ในเรื่องของการที่จะให้ชาวบ้านเข้ามามีส่วนร่วม แต่ยังไม่สมบูรณ์ บางทีความต้องการของชาวบ้านเรื่องเล็กๆงบประมาณน้อยๆ อบจ.ดำเนินการเร่งด่วนไม่ได้เพราะว่ามันไปติดกับ พรบ. ท้องถิ่นในเรื่องเงินอุดหนุน

     มีข่าวว่า ส.อบจ.ทั่วประเทศจะจัดตั้งเป็นสมาคม 

     ตอนนี้ดำเนินการไปบางส่วนแล้ว เพื่อที่จะให้มีอำนาจทำอะไรตามความต้องการของประชาชนอย่างแท้จริง จดทะเบียนแล้ว แต่ยังไม่สมบูรณ์เพราะติดกับกฎหมายบางข้อ เราก็ยังคงสู้ต่อไป

     วันนี้ถ้าชาวบ้านเดือดร้อนเขาจะเข้าหาใครก่อนระหว่าง ส.อบจ. กับ อบต.
 
     คือความเป็น ส.อบจ. มันไม่เฉพาะในเรื่องของหน้าที่นิติบัญญัติ บางครั้งความไว้เนื้อเชื่อใจของชาวบ้าน บางทีชาวบ้านเขาไม่รู้หรอกว่าหน้าที่ของ ส.อบจ.ทำอะไร หน้าที่ของ ส.อบจ.จริงๆ คือการดูแลในเรื่องข้อบัญญัติงบประมาณ      แต่เมื่อชาวบ้านเดือดร้อนก็ต้องวิ่งหา ส.อบจ. เขามองว่าเราเปรียบเสมือนสะพานเชื่อมหน่วยงานรัฐ ส.อบจ.จึงเหนื่อย ส.อบจ.จะมีความผูกพันกับชุมชนยิ่งกว่าเครือญาติ เมื่อชาวบ้านเดือดร้อนก็วิ่งมาหาเราหมด ความคาดหวังของชาวบ้าน เมื่อมาหาเราแล้ว จะคลี่คลายปัญหาได้ เขาคิดอย่างนั้นด้วยซ้ำไป จริงๆ มันไม่ใช่หน้าที่ แต่มันก็ต้องทำ เพราะเราอยู่กับประชาชน ประชาชนเลือกตั้งเข้ามา เพราะฉะนั้นเราต้องทำงานได้ทุกรูปแบบ ไม่ใช่เฉพาะผ่านบัญญัติงบประมาณอย่างเดียว

     งบประมาณ อบจ.ถือว่าน้อยมาก ขณะที่ ส.อบจ.มีภารกิจเยอะ

     มันก็น้อย ร้อยกว่าล้าน 8 อำเภอ แต่ถามว่า ส.อบจ. มีอำนาจไปใช้งบประมาณมั๊ย สจ.ไม่มีอำนาจ แต่ ส.อบจ.ก็มีหน้าที่ตรวจสอบ เพราะฉะนั้นปัญหาบางเรื่อง เรามีหน้าที่เสนอแนะให้ฝ่ายบริหารเพื่อทำยุทธศาสตร์พัฒนา ทีนี้ปัญหาหนักของ ส.อบจ. เงินเดือนข้าราชการขึ้น ต่างกับเรา ภาษีสังคมสูงมาก วันๆ หนึ่งกินเหนียวเท่าไหร่ บางทีชาวบ้านเดือดร้อนก็ต้องเข้าไปช่วยเหลือด้วยเงินในกระเป๋า พนักงานหน่วยงานอื่นๆ เขาได้สวัสดิการ แต่เราไม่มี ค่าเสี่ยงภัยยังไม่มี ค่าพยาบาลก็ยังไม่มี รัฐต้องเข้ามาวิเคราะห์

     อย่างไรก็ดี เราตั้งสมาคมไม่ได้หวังที่จะได้ขึ้นเงินเดือนหรือค่าตอบแทน แต่เพื่อความเข้มแข็งในการช่วยเหลือชาวบ้าน ในสภาเราก็มีบทบาทเพียงเล็กน้อย คือวันประชุม แต่สังคมจะมองว่าเราทำอะไรได้ทุกอย่าง แต่จริงๆ มันไม่ใช่

     วันนี้ชาวบ้านรู้จัก อบจ.มากขึ้นหรือไม่ 

      มากขึ้น มีอะไรก็เข้ามาหา อบจ. ช่วยแก้ไขและเข้าแผนพัฒนา และตามยุทธศาสตร์การพัฒนาของ อบจ.ต้องเชิญองค์กรต่างๆ มาร่วมกันพิจารณาแผน 3 ปี เพื่อเป็นแนวทางที่ชัดเจน ฝ่ายบริหารก็ได้แต่งตั้งบุคคลภายนอกทุกองค์กรมาเป็นที่ปรึกษา จะมีการประชุม ทำให้ชาวบ้านเริ่มเข้าใจมากขึ้น

     ในพื้นที่ อยากปรับเปลี่ยนหรือเพิ่มอะไรบ้างสำหรับการทำงานของ ส.อบจ.

      เพิ่มยาก เพิ่มก็เพิ่มไม่ได้ ติดข้อกฎหมาย จริงๆ แล้วฝ่ายนิติบัญญัติน่าจะมีงบประมาณของฝ่าย ตอนนี้ยังไม่มี มีแต่งบประมาณในเรื่องการใช้สอย คุรุภัณฑ์ และค่าตอบแทน ส.อบจ. เราอยากมีงบประมาณส่วนหนึ่งเพื่อบริหาร เป็นเอกเทศ ให้สภาพบปะประชาชนอย่างมีรูปแบบและกรอบที่ชัด เพื่อที่จะได้ข้อมูลเพื่อแก้ไขปัญหา  อาจจะตัดจากงบประมาณที่เข้ามา

     สมมุติว่าสภามีงบประมาณ ตัดสัก 20% มาตั้งไว้เป็นกิจกรรมของสภา เพื่อให้มีบทบาทที่จะตั้งโครงการต่างๆ ไว้พบปะประชาชนโดยเป็นของสภาเอง สภาก็จะได้ประเมิน วิเคราะห์ ในความต้องการของประชาชนเข้ามาสู่ระบบ แล้วจะได้เสนอต่อผู้บริหารเพื่อให้ผู้บริหารพิจารณาตั้งงบประมาณเพื่อแก้ไขปัญหาต่อไป  

     จะมีปัญหากับฝ่ายบริหารหรือไม่

     ไม่มี...เราไม่ได้ไปสร้างเงื่อนไขกับฝ่ายบริหาร เป็นประโยชน์กับฝ่ายบริหารด้วยซ้ำ เราเข้าไปหาข้อมูลบางอย่างที่มันลึกลงไป มันจะเป็นผลดีต่องาน อย่าไปคิดว่าเราต้องการตัวนี้เพื่อไปสร้างฐานต่อรองกับผู้บริหาร ไม่ใช่ ประชาชนคือเป้าหมายของเราอยู่แล้ว

     ซึ่งตรงกับแนวคิดของนายกฯ ตรงกับนโยบาย...